Pokaz nieruchomych zdjęć ma pewien problem: każde zdjęcie stoi bez ruchu przez całą swoją kolejkę na ekranie. Przejścia pomagają tylko w chwili, gdy jedno zdjęcie staje się kolejnym. Soft Effects zajmują się drugą częścią — tym, co dzieje się przez te sekundy, gdy na zdjęcie faktycznie się patrzy.
Mamy tu dwa niezależne systemy, na dwóch osobnych kartach ustawień, i warto ich nie mylić. Efekty przejścia — jest ich 29 — obsługują zmianę między jednym obrazem a następnym. Soft Effects działają, gdy nieruchome zdjęcie jest wyświetlane. Możesz włączyć jedno, drugie, oba albo żadne.
Ruch Ken Burnsa na nieruchomym zdjęciu
Pierwszy rodzaj Soft Effect to powolne zbliżenie i przesunięcie po obrazie — zabieg, którym twórcy dokumentów nadają ruch archiwalnym fotografiom. Krajobraz stopniowo przesuwa się w kadrze zamiast stać nieruchomo; zdjęcie grupowe łagodnie się przybliża. Na ekranie, na który zerkasz wielokrotnie w ciągu dnia, ten powolny ruch stanowi różnicę między tapetą a czymś, co zatrzymuje wzrok.
Osiem układów kolażu
Drugi rodzaj zbiera kilka zdjęć w jedną kompozycję zamiast pokazywać je pojedynczo. Dostępnych jest osiem układów, a różnią się charakterem, nie tylko geometrią:
- Kolaż polaroidowy — przechylone kartki z białą ramką, z nazwą pliku na każdej, gdy nakładki są włączone.
- Rozrzucone odbitki — odbitki z cienką ramką rozłożone jak zdjęcia na stole.
- Stykówka — spokojny układ siatki; nazwy plików nie trafiają na kartki.
- Taśma filmowa — duża, przechylona kompozycja w formie taśmy filmowej, z filmowym klimatem.
- Miękka mozaika — mozaika z równych kafelków bez obrotu; czysta i nowoczesna.
- Rozrzucony stos — warstwowy stos odbitek o zmiennym przechyleniu i głębi.
- Zachodzący stos zdjęć — nakładające się zdjęcia ułożone jak dachówki w luźnym stosie.
- Kolaż podziału binarnego — rekurencyjny układ podziału z regulowanym odstępem, cięciem i nakładką.
Struktura folderów decyduje, czy kolaż zadziała
To właśnie umyka najczęściej. Kolaż bierze kilka zdjęć i stawia je obok siebie, czyli wizualnie twierdzi, że te zdjęcia do siebie pasują. Jeśli aplikacja czerpie z jednego wielkiego, nieuporządkowanego folderu, bez wahania postawi tort urodzinowy obok naprawy samochodu obok zrzutu ekranu — technicznie poprawnie, wizualnie bez sensu.
Włączenie opcji kolaż z tego samego folderu sprawia, że wszystkie zdjęcia w kompozycji pochodzą z jednego folderu. W połączeniu z tematycznymi podfolderami — po jednym na wydarzenie, wyjazd czy rok — kolaże zaczynają czytać się jako spójne chwile, a nie przypadkowe zestawy. Przewodnik po porządkowaniu folderów opisuje strukturę, która sprawdza się najlepiej.
Żeby nie stało się przewidywalne
Efekty nałożone na dosłownie każde zdjęcie stają się własnym rodzajem monotonii. Opcjonalne losowe pomijanie zostawia część kadrów całkowicie nieruchomych, dzięki czemu ruch i kompozycja przychodzą jako zmiana tempa, a nie jako stały stan. To małe ustawienie, które przy długim oglądaniu robi nieproporcjonalnie dużo.
Ramki dla pojedynczych zdjęć
Niezależnie od kolażu nieruchome zdjęcia mogą dostać ramki: rysowane passe-partout albo Twoje własne przezroczyste nakładki PNG lub WebP dopasowane do proporcji obrazu. Podczas gdy kolaż robi z kilku zdjęć jedną kompozycję, ramka sprawia, że pojedyncze zdjęcie wygląda jak powieszona odbitka, a nie otwarty plik.
Włącz Soft Effects
-
Najpierw uporządkuj foldery tematycznie
Na karcie Media Files dodaj foldery pogrupowane według wydarzeń lub lat, a nie jeden płaski zbiór. Jakość kolażu zależy od tego bardziej niż od jakiegokolwiek ustawienia efektów.
-
Wybierz efekty
Otwórz kartę Soft Effects i włącz ruch Ken Burnsa, wybrane układy kolażu albo jedno i drugie. Układy włącza się pojedynczo — nie trzeba brać wszystkich ośmiu.
-
Ustaw spójność i różnorodność
Włącz kolaż z tego samego folderu, aby kompozycje pozostały tematycznie zwarte, i ustaw losowe pomijanie tak, by część zdjęć nadal pojawiała się bez ozdób.
Soft Effects to nie przejścia. Jeśli włączysz 29 efektów przejścia i nie widzisz kolaży, sprawdź kartę Soft Effects, a nie kartę Effects — konfiguruje się je osobno i żadne nie zawiera drugiego.
Kolaż na każdym monitorze
Każdy podłączony ekran komponuje niezależnie i we własnym rytmie, więc biurko z trzema monitorami pokazuje trzy różne kolaże zamiast jednego obrazu rozciągniętego przez całe biurko. Przewodnik po wielu monitorach w Windows omawia konfigurację dla każdego ekranu.
Pobierz na Windows i Mac